tag:blogger.com,1999:blog-43140141335191291482012-02-16T20:20:03.182+07:00သစၥာ | သ​စ္စာhttp://www.blogger.com/profile/04097488878177001098noreply@blogger.comBlogger241100tag:blogger.com,1999:blog-4314014133519129148.post-78248863463990137372011-11-28T12:19:00.003+07:002011-11-28T12:22:51.156+07:00အဲ့ဒီတုန်းက<br />မင့် အမုန်းေတွဟာ<br />မလှမ်းမကမ်းက သစ်ရွက်ေတွေပါ်အထိ <br />ပက်စင်သွားခဲ့တယ်။<br /><br />နှစ်ေပါင်းများစွာ<br />ြကာခဲ့ြပီးြပီ။<br /><br />သိပ္ပံဆိုင်ရာ ေတွ့ရှိချက်ေတွ ေတာင် <br />ကေြပာင်းကြပန်ြဖစ်ကုန်ြပီးြပီီ။<br /><br />အေတွးအေခါ်အယူအဆေတွ<br />ပွင့်ချင်တိုင်းပွင့် လွင့်ချင်တိုင်းလွင့်ေနတဲ့ <br />ဂလိုဘယ်လ် ဆိုတဲ့ ေခတ်ြကီးကိုေတာင်<br />ေရာက်ေနြပီ။<br /><br />အခါခါ ေြကွြပီး<br />အခါခါ ေ၀ခဲ့ြပီးတဲ့ အဲ့ဒီ ပိေတာက်ပင်ေပါ်မှာ<br />မင်း အမုန်းရဲ့ အရိပ်အေယာင်ေတွ<br />ခုထိ ရှိဆဲ <br />ြကွင်းကျန်ေနဆဲ<br />ကိုယ့်ကို ေြခာက်လှန့်ေနဆဲ။ ။<br /><br />ခင်ေအာင်ေအး<br />၂၆၊ နို၀င်ဘာ၊ ၂၀၁၁ ဖရာ့ပရာဒင်န် ဘန်ေကာက် ၂၁း၄၃ နာရီ<br /><br />(၁၉၇၃-၇၄၊ စိန်ေပါလ်ေကျာင်း နံေဘး၊ ဗိုလ်ေအာင်ေကျာ်လမ်းနဲ့ <br />အေနာ်ရထာလမ်းေထာင့်က ပိေတာက်ပင်သို့)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4314014133519129148-7824886346399013737?l=men-years-poetry.blogspot.com' alt='' /></div>ခင္ေအာင္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/14475366742407016148noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4314014133519129148.post-1662379201150721712011-11-24T10:19:00.000+07:002011-11-24T10:22:07.381+07:00တိမ်တစ်အုပ်ရဲ့ေရှ့မှာ ကျမ ရပ်လိုက်တယ်<br />တိမ်ေတွဟာ ကျမ ကိုယ်ခန္ဓာကို တိုးတိုက်ြဖတ်သန်းြပီး<br />သူတို့ လုိရာခရီးကို မထစ်မေင့ါ ဆက်လက်ေရွ့ေမျာသွားြကတယ်<br /><br />ေြကာင်ကေလး တစ်ေကာင်ရဲ့ေရှ့မှာ ကျမရပ်လိုက်တယ်<br />ေြကာင်ကေလးက ကျမ ေြခဖမိုးေတွကို ပွတ်သီးပွတ်သပ်လုပ်ရင်း<br /> ‘ေညာင်’လို့ တိုးတိုးေလး ညည်းကာ သူ့ကိုမချီပိုးမချင်း ချွဲနွဲ့ေနတယ်<br /><br />စာအုပ်စင်တစ်စင်ရဲ့ ေရှ့မှာ ကျမရပ်လိုက်တယ်<br />စာအုပ်ေတွထဲက စကားလံုးေတွ စာပုိဒ်ေတွ အနက်အဓိပ္ပါယ်ေတွဟာ<br />ခုန်ထွက်လာြကြပီး ကျမ ကို ေဒါသတြကီး ရန်ေတွ့ေနြကတယ်<br />မင်း ဘာလို့ ငါတို့ကို မဖတ်ေတာ့တာလဲတဲ့<br /><br />ပန်းချီကား တစ်ချပ်ရဲ့ ေရှ့မှာ ကျမရပ်လိုက်တယ်<br />အေရာင်ေတွဟာ ေရာင်ြခည်ေတွအြဖစ်ေြပာင်းလည်းသွားြကတယ်<br />မျဉ်းေတွဟာ ြကိုးေတွ အြဖစ်ေြပာင်းလည်းသွားြကတယ်<br />ကျမ မူးေမ့ လဲကျသွားခဲ့တယ်<br /><br />သစ်ပင်တစ်ပင်ရဲ့ေရှ့မှာ ကျမရပ်လိုက်တယ်<br />“သစ်ပင်တစ်ပင် ၀င်လာြပီး ဦးညွှတ်ကာ ေြပာတယ် ‘ငါဟာ သစ်ပင်တစ်ပင်ပါ’ “<br />ဆိုတဲ့ ဟိုးလဗ် ရဲ့ကဗျာတစ်စကို ကျမ သတိရသွားတယ်<br />ကျမ သစ်ပင်ကို ဦးညွှတ်လိုက်တယ်။<br /><br /><br />အရှိန်နဲ့ ေြပး၀င်လာတဲ့ ရထားတစ်စင်းေရှ့မှာ ကျမ ရပ်လိုက်တယ်။ ။<br /><br />ခင်ေအာင်ေအး<br />၁၆၊ ဩဂုတ်၊ ၂၀၁၁ ေချလ်တန်ဂရို့ဗ်၊ လန်ဒန် ၈း၄၅ နာရီ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4314014133519129148-166237920115072171?l=men-years-poetry.blogspot.com' alt='' /></div>ခင္ေအာင္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/14475366742407016148noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4314014133519129148.post-30889739883473009702011-11-21T23:04:00.000+07:002011-11-21T23:05:31.653+07:00အဓိပ္ပါယ်ေတွ အထူြကီးသုတ်လိမ်းထားတဲ့အခါ<br />သူ့အချစ်ကို ငါလှမ်းမြမင်ရဘူး လူဆန်းရဲ့ ေဘ့ေဘ<br /><br />ြကွလိုက်တဲ့ ေြခဖ၀ါးရဲ့ ဖေနာင့်ရာေနရာမှာ<br />နှင်းဆီ နီနီရဲရဲ ဖားဖားြကီးတစ်ပွင့်<br /><br />ြမစ်ကို ဆန်ြပီး ပျံတက်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ <br />ဒဏ္ဍာရီ အလွန့်ေတွထဲမှာ ငါ တွန့်လိပ်ေနခဲ့<br /><br />လက်နှစ်ဖက်ြဖန့်ထားတဲ့အထဲမှာ အရိပ်အေငွ့<br />လူ့ြဖစ်စဉ်တစ်ေလှျာက်လံုး ြပွတ်သိပ်လံုးကျစ်ြပီး ပါလာခဲ့<br /><br />ယာခင်းစိမ်းစိမ်း၊ လယ်ေစာင့်တဲငုတ်တုတ်နဲ့ ေကာင်းကင်ြပာ<br />မာစီဒီးစ် ကားနက်ြကီးတစ်စင်း အေတာင်ပံ နှစ်ဖက်နဲ့ ဟန်ကျပန်ကျ<br /><br />ဖွင့်လို့မဆံုးေတာ့ဘူး အံ၀ှက်အံဆွဲေတွ မြပံုးသလို<br />ြပံုးသလို မဂ္ဂဇင်းအဖံုးမှာ OOH La La.. ဒါ ပေဟဠိလား ေဘ့ေဘ<br /><br />တူနှစ်ေချာင်းနဲ့ ညှပ်ထားတဲ့ အဲဒီ အသားြပားတစ်ဖတ်<br />ဟာ ဟ၊ အိုအိချိပါ ြပုတ်ကျလာတယ် အဲ့ဒီ ပလိုင်းထဲ<br /><br />နားမလည်ရင်ြပီးေရာ စွတ်ေရးလိုက်တာပဲ ဒါ ကဗျာလား<br />ေပျာ်ရွှင်ြခင်းများနဲ့ ချစ်စနိုးတင်ဆက်လိုက်ပါတယ် လူဆန်းရဲ့ ေဘ့ေဘ။ ။<br /><br />ခင်ေအာင်ေအး<br />၂၁၊ နို၀င်ဘာ၊ ၂၀၁၁ ဖရာ့ပါရာဒင်န် ဘန်ေကာက် ၂၁း၄၅ နာရီ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4314014133519129148-3088973988347300970?l=men-years-poetry.blogspot.com' alt='' /></div>ခင္ေအာင္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/14475366742407016148noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4314014133519129148.post-12621054218061042762011-11-17T16:22:00.000+07:002011-11-17T16:23:57.960+07:00တေယာညှင်းသံဟာ<br />ေအာက်ေြခေြမြပင်ကအရာေတွကို ပိစိေကွးေလးပဲ<br />ြမင်ရေလာက်တဲ့ အြမင့်တစ်ေနရာကေန ခုန်ချလိုက်ဖို့<br />ဆွဲေဆာင်အားေကာင်းလှေပရဲ့<br /><br />စန္ဒယားခလုတ်ေတွ နိမ့်၀င်လိုက် ြမင့်တက်လိုက်<br />အဲ့ဒီလို အနှုတ်အသိမ်းနဲ့အမှျ ရုပ်နာမ်ခန္ဓာတစ်ခုရဲ့<br />ပတ်ကားနုတ်စ်နဲ့ ေရးထားြပီးသား သံစဉ်တစ်ပုဒ်<br /><br />ညေနဟာ ေသွးနီေရာင် ေဖျာ့ေဖျာ့နဲ့<br />သူ့ တစ်ေန့တာ စခန်းကို အနားသတ်သွားခဲ့ြပီ<br />ြမစ်ေရထဲ ငါ ဖမ်းဆုပ်မိသမှျ ငါ့နှုတ်ဟာ အာေစးမိခဲ့<br /><br />တီးလံုးေတွနဲ့ြပည့်ေဖာင်းေနတဲ့ ဂီတရဲ့ အပင့်အေထာင်ေတွ<br />ေသွးေြကာေတွထဲ ပွက်ပွက်ထ နာ့ဗ်ေကျာမှန်သမှျ ေဆွ့ခုန်တွန့်လိပ်<br />ထာ၀ရ အိပ်စက်ြခင်းသာ ငါ့ အား ေပးသနားပါ အို ဘုရားရှင်…<br /><br />အစိမ်းေမှာင်ေရာင်နဲ့ ဇီးေရာင် မှန်ြပူတင်းများမှာ<br />ခရစ်ေတာ်ရဲ့ အရိပ်အြမွက်များ ပန်းကွက်ေဖာ်ထားရာ<br />ဆီမီး ဖေယာင်းတိုင်ေတွရဲ့ မယံုနိုင်စရာ အလင်းများ ေလာင်ေတာက်<br /><br />ေခါင်းေလာင်းေတွ အဆက်မြပတ်ြမည်သံထဲ<br />ကာရန်မပါတဲ့ ကဗျာတပုဒ်ရဲ့ အေြကာဆွဲေနတဲ့ အသံ<br />မနက်ဖန်ကို သံသယစိတ်နဲ့ ေငးစိုက်ေနတဲ့ အြကည့်စူးစူး။ ။<br /><br />ခင်ေအာင်ေအး<br />၁၆၊ နို၀င်ဘာ၊ ၂၀၁၁ ဖရာ့ပရာဒင်န် ဘန်ေကာက် ၂၃း၁၁ နာရီ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4314014133519129148-1262105421806104276?l=men-years-poetry.blogspot.com' alt='' /></div>ခင္ေအာင္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/14475366742407016148noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4314014133519129148.post-72742878068150805892011-11-11T16:46:00.000+07:002011-11-11T16:47:26.508+07:00ေမ့ချင်ေယာင်ေဆာင်ထားတဲ့ အတိတ် <br />အသက်ရှူေနသမှျ ေကျာမှာပိုးထားရတဲ့ ကံြကမ္မာလို <br />ေြခခွင်ရင်ခွင် မခွင်ရရင် လက်ေကာက် <br />ငါ့မှာ ချို့ယွင်းချက်ေတွနဲ့။<br /><br />ရှုခင်းတို့ေရ..<br />အြဖစ်အပျက်တို့ေရ..<br />အနုပညာတို့ေရ..<br /><br />နှစ်ေတွ အြကာြကီး ြကာြပီးသွားကာမှ <br />ြပန်လှည့်လာခဲ့တယ်။<br /> <br />ထိန်ထိန်ေတာက်ေတာက် ေန၀င်ကာနီး တိမ်များ <br />လှည့်စားခဲ့ပါြပီ။ ။<br /><br />ခင်ေအာင်ေအး<br />၁၆၊ ဇူလိုင်၊ ၂၀၁၁ ေချလ်တန်ဂရို့ဗ်၊ လန်ဒန် ၈း၂၃ နာရီ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4314014133519129148-7274287806815080589?l=men-years-poetry.blogspot.com' alt='' /></div>ခင္ေအာင္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/14475366742407016148noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4314014133519129148.post-12988103835302260602011-11-07T10:21:00.000+07:002011-11-07T10:22:13.777+07:00တစ်စံုတစ်ေယာက်ကို ချစ်ေနရတယ်ဆိုတာ<br />မနိုင်၀န်တခုကို ထမ်းေနရတာပဲ။<br /><br />တစ်စံုတစ်ရာကို ချစ်ေနမိတယ်ဆိုရင် <br />ပိုေတာင် မလွဲမေသွ ရူးနှမ်းနှမ်းနိုင်တဲ့ ကိစ္စပဲ<br /><br />ဒီေန့ေတာ့..<br />ေတာလမ်းကေလးကို ချစ်မိတယ်<br />ညေနခင်းကို ချစ်မိတယ်<br />သစ်ရွက်ေြကွေတွကိုချစ်မိတယ်<br />ေရြပင်ကျယ်တခုကို ချစ်မိတယ်<br />တစထက်တစ ြကီးစိုးလာတဲ့ အေမှာင်ထဲက <br />သံုးချိုးနှစ်ချိုးြပည့်၀န်းလာတဲ့ လ ရဲ့တင့်တယ်မှုကို ချစ်မိတယ်<br />Loch Lom၀nd မှာ ညေနေစာင်းကေန ရုတ်ချည်း အသွင်ေြပာင်းသွားတဲ့ <br />ည မပီ့တပီ ကိုလည်း ချစ်မိတယ်<br /><br />အချစ်ဟာ အြပစ်ြကီးတခုလို့ဆိုရင်<br />ကုိယ်ဟာ တစ်ကိုယ်လံုး အြပစ်အနာအဆာေတွနဲ့ ြပည့်လှျမ်းေနတဲ့<br />အချစ်ရဲ့ ရာဇ၀တ်သား တစ်ေယာက်ေပ့ါ။<br /><br />ကျခံရမယ့် ြပစ်ဒဏ် ကေန ရလာမယ့် <br />ဒဏ်ရာအနာတရ မှန်သမှျ အကုန်လံုး ကဗျာေတွြဖစ်ေစေသာ၀်။ ။<br /><br />ခင်ေအာင်ေအး<br />၅၊ ေအာက်တိုဘာ၊ ၂၀၁၁ ဟာေမလ်တန်၊ စေကာ့တလန် ၂၁း၂၃ နာရီ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4314014133519129148-1298810383530226060?l=men-years-poetry.blogspot.com' alt='' /></div>ခင္ေအာင္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/14475366742407016148noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4314014133519129148.post-63809886340361532142011-10-31T15:35:00.000+07:002011-10-31T15:36:20.012+07:00လိပ်ြပာေတွဆီ ခရီးထွက်ခဲ့တယ် လိပ်ြပာေတွနဲ့ေ၀းမလို နီးြပီး <br />နီးမလို ေ၀းခဲ့တယ် မြမင်ရတဲ့ အကန့်အသတ်ေတွဟာ သူတို့<br />ကန့်သတ်ထားတဲ့အတိုင်း မေနြကဘူး လှုပ်ေနတယ် ခုန်ေနတယ်<br />သူတို့ကို ြပန်ကန့်သတ်ထားတဲ့ လိပ်ြပာေတာင်ပံေတွနဲ့ ရှုပ်ေထွးေန<br />လို့ အကန့်အသတ်ေတွကို ေကာင်းေကာင်းမြမင်ရဘူး ေတာင်ခိုးေတွ<br />လိုပဲ အေ၀းကြကည့်ေတာ့ အနီးကပ်ကျမှ လိပ်ြပာေတွ အသိန်းအေသာင်း<br />ြဖစ်ေနတာေတွ့ရ ခရီးက တကယ်ေတာ့ အကန့်အသတ်ေတွရှိေနတယ်<br />ြပီးေတာ့ လိပ်ြပာေတွနဲ့ေပကျံလို့ လှုပ်လို့ ခုန်လို့ သစ်ပင်ေတွေပါ်မှာ<br />သစ်ရွက်ေတွလား လိပ်ြပာေတွလား အကန့်အသတ်ေတွလား တိမ်ေတွ<br />အလိပ်လိပ် ြပာေနတဲ့ ေကာင်းကင်ေပါ် လိပ်ြပာပံု အကန့်အသတ်ေတွ<br />ေ၀းလိုက်နီးလိုက် ခရီးက လိပ်ြပာေတွဆီကို ထွက်ခဲ့တယ် လိပ်ြပာေတွရဲ့<br />ေတာင်ပံေတွဟာ အကန့်အသတ်နဲ့ တဖျတ်ဖျတ်လှုပ်ေနတယ် သစ်ရွက်<br />ေတွဟာ ဖျတ်ဆို လိပ်ြပာေတွြဖစ်သွားြပီး သစ်ပင်ေပါ်က ခုန်ဆင်းလာြက<br />ပျံထွက် သွားြကတယ် လိပ်ြပာေတွဟာ ခရီးထွက်ခဲ့ြကတယ် ေ၀းမလိုလိုနဲ့<br />နီးြပီး နီးမလိုလိုနဲ့ေ၀းတဲ့ ခရီး ေတာင်ခိုးေတွလိုပဲ အကန့်အသတ်ေတွနဲ့ <br />ပိန်းပိတ်မှုန်မှိုင်းေ၀၀ါးေနတယ် လိပ်ြပာေတွချည့်ပဲ သိန်း ေသာင်း ကုေဋ <br />တကယ်ေတာ့ သစ်ရွက်ေတွ အကန့်အသတ်နဲ့ ခရီးတခု ခုန်ေနတယ်<br />လှုပ်ေနတယ် လိပ်ြပာေတွနဲ့ေပကျံလို့။ ။<br /><br />ခင်ေအာင်ေအး<br />၃၁၊ ေအာက်တိုဘာ၊ ၂၀၁၁ ေချလ်တန်ဂရို့ဗ် လန်ဒန် ၁၈း၂၀ နာရီ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4314014133519129148-6380988634036153214?l=men-years-poetry.blogspot.com' alt='' /></div>ခင္ေအာင္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/14475366742407016148noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4314014133519129148.post-38040602678542751002011-10-27T17:38:00.001+07:002011-10-27T17:38:45.176+07:00နှင်းေတွကို ငါ ဘယ်ေတာ့မှ မချစ်ဘူး<br />သူတို့ တဖွဲဖွဲကျဆင်းလာပံု လှသေယာင်ေတာ့အရှိသား<br />သူတို့ ေြမေပါ်ပံု့ပံု့ေလး မိုေမာက်လာပံု ြကည့်ေကာင်းသလိုေတာ့ အရှိသား<br />နှင်းလူပံုကေလး ထုလုပ် ဦးထုပ်ေဆာင်းေပး ြကယ်သီး မျက်ေစ့တပ် မုန်လာဥနီနှာေခါင်းတပ်<br />သစ်ကိုင်းေြခာက် လက်နှစ်ဖက်တပ် ကစားရတာ ေပျာ်စရာေကာင်းသလိုလိုေတာ့ အရှိသား<br />ခရစ်စမတ်ေခါင်းေလာင်းသံေတွ သံလွင်ခက်ကေလးေတွ ဖဲြကိုးချည်ထားတဲ့ လက်ေဆာင်ထုပ်ေတွ<br />ဖိုးဖုိးစင်တာကေလာ့နဲ့ သမင်ရှစ်ေကာင် က, စွတ်ဖားလှည်းကေလး နှင်းေဖွးေဖွးထဲ ေမာင်းနှင်သွားပံုနဲ့<br />ေနာက်ခံရှုခင်း နှင်းြဖူေဖွးလွေတွ သိပ်လိုက်ဖက်တဲ့ အလှေတွပဲေပ့ါ<br /><br />ဒါေပမယ့်<br />နှင်းေတွကို ငါ မချစ်ဘူး<br />နှင်းေတွ ကို ငါ ဘယ်ေတာ့မှ မချစ်ဘူး<br />နှင်းကို ချစ်သေယာင် သေဘာကျသေယာင် အရင်တုန်းက တခုခုေြပာမိခဲ့ရင်<br />လှျာအရိုး မရှိသူပီပီ အခု ြပန်ြပင်ေြပာမယ်<br /><br />နှင်းေတွကို ငါ ဘယ်ေတာ့မှ မချစ်ဘူး<br />နှင်းေတွကို ငါ ဘယ်တုန်းကမှလဲ မချစ်ခဲ့ဘူး ။ ။<br /><br />၁၊ စက်တင်ဘာ၊ ၂၀၁၁ ရုဒက်ဆိုင်ြမို့ ဂျာမဏီနိုင်ငံ ၁၄း၄၅ နာရီ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4314014133519129148-3804060267854275100?l=men-years-poetry.blogspot.com' alt='' /></div>ခင္ေအာင္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/14475366742407016148noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4314014133519129148.post-13603168893974327322011-10-22T16:47:00.001+07:002011-10-22T16:51:20.766+07:00ြကယ်အေြကာင်း ေြပာြကစို့..<br />ြကယ်ေတွဟာ ဟိုးအေ၀းြကီး အေ၀းြကီး အေ၀းြကီး<br />(ကေလးေတွ ကမ္ဘာြကီး ဘယ်ေလာက်ြကီးတယ်ဆိုတာ <br />လက်နဲ့မဆံ့မြပဲ၀ိုင်းြပသလို အမူအယာမျိုးကို ြမင်ေယာင်ြကည့်လိုက်)<br />အေ၀းြကီးရဲ့ အေ၀းြကီးမှာတဲ့ကွယ်။<br /><br />ဒါေပမယ့် ြကယ်ေတွကို ကိုယ်ြမင်ေနရတယ်<br /><br />ေဟာ မှိတ်တုတ် မှိတ်တုတ်ြကယ်ကေလးေတွ<br />အလင်းနှစ်သန်းေပါင်း ဘယ်ေလာက်ဆိုလဲ ေ၀းကွာသတဲ့<br />အဲဒီ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ြကယ်ကေလးေတွက<br /><br />ေနာက်ထပ်သိရတာ အလင်းနှစ် ထရီလယံနဲ့ချီြပီးေတာင် ေ၀းသတဲ့<br />အဲဒီ မှတ်တုတ် မှိတ်တုတ်ြကယ်ကေလးေတွက<br /><br />ေနာက်ြပီးေတာ့ တချို့ြကယ်ေတွက ြကယ်ေတွ မဟုတ်ဘူးတဲ့<br />အဲဒီ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ြကယ်ကေလးေတွကေလ..<br /><br />တေန့မှာ ကိုယ်ဟာ လှျာရှည်ြပီးေတာ့<br />ြကယ်အေြကာင်း ရှင်းလင်းေရးသားထားတဲ့ စာတပုဒ်ဖတ်မိတယ်<br />“ ြကယ်ဆိုတာလည်း တစ်ခါတစ်ေလမှ ေြကွတယ်လို့ ထင်ခဲ့မိတယ်။ <br />တစ်ကယ်တမ်းေတာ့ ြကယ်ေတွဟာ အြမဲကိုေြကွေနတာပါ။ <br />ြကယ်တံခွန်ေတွဟာ တစ်စင်းမဟုတ်ရင်တစ်စင်း ကမ္ဘာနားမှာ အြမဲြဖတ်ပျံတတ်ြကတာပါ၊ <br />နှစ်တစ်နှစ်မှာ ြကယ်ေတွ အြပုံလိုက် အနည်းဆုံး သုံးခါ ေြကွတတ်ပါတယ်။” တဲ့<br /><br />ြကယ်ေတွဟာ အြပံုလိုက် ေြကွတတ်ပါသတဲ့<br />ြကယ်ေတွဟာ အြပံုလုိက် ေြကွတတ်ပါသတဲ့<br />ြကယ်ေတွဟာ အြပံုလိုက ်ေြကွတတ်ပါသတဲ့<br /><br />ြကယ်ေတွဟာ ဘယ်ေတာ့မှ ကုိယ့်ဆီေရာက်လာမှာ မဟုတ်ေတာ့ဘူး။ ။<br /><br />ခင်ေအာင်ေအး<br />၁၉၊ ေအာက်တုိဘာ၊ ၂၀၁၁ ေချလ်တန်ဂရို့ဗ် လန်ဒန် ၁၇း၃၇ နာရီ<br /><br />Ref: ြကယ်ေတွရဲ့အေြကာင်း၊ အိမ့်ချမ်းေြမ့<br /> ေကာ်မာဖွင့်ပိတ်ြကားစာေြကာင်းများမှာ အထက်ပါ ပို့စ်မှ တိုက်ရိုက်ကူးယူထားြခင်းြဖစ်ပါသည်။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4314014133519129148-1360316889397432732?l=men-years-poetry.blogspot.com' alt='' /></div>ခင္ေအာင္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/14475366742407016148noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4314014133519129148.post-47329334649010840382011-10-13T17:41:00.003+07:002011-10-13T17:47:18.312+07:00Towards the days I could never reach<br />I shoot words, tipped with poison<br />The sound re-echoes back to me<br />With the full qualities of an arrow<br />Pierced into my heart <br /><br />Khin Aung Aye<br />5 october 2011 chilton grove, london 15:48<br /><br />translated by mg day<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4314014133519129148-4732933464901084038?l=men-years-poetry.blogspot.com' alt='' /></div>ခင္ေအာင္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/14475366742407016148noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4314014133519129148.post-22421538611939365282011-06-17T22:18:00.000+07:002011-06-17T22:21:30.570+07:00အိေြန္ဒြကီး နှစ်ခွဲသားနဲ့ လမ်းေလှျာက်လာေနပံု<br />မျိုးမမ ပကာဿနီ ထိုမည်ေသာ အမည်နာမမျိုး မမ<br />သူ့အကင်္ျီအကွက်အဆင် ကျဲသလို စိတ်ဓါတ်ကျဲကျဲ<br />မျက်ခံုးပင့်လိုက်ကာ အေပါတကာ့ အေပါစား အြပံုးနဲ့<br />ရင်ထဲကို ေတာက်ေလှျာက် နင်း ဝင်လာခဲ့စမ်းဘာ..<br />၈ မိုင် ခရီးေလာက်ဆို ေပမီ ေဒါက်မီ ‘သူတို့ ဘုရားေကျာင်း<br />ကိုလည်း တချက် ရှိုးလိုက်စမ်းပါအုန်း’ တဲ့ Moulin Rouge က<br />တြပိုင်နက်ထဲမှာ ၆ နာရီလဲထိုးတယ် ၁၁ နာရီလဲထိုးတယ် ၉ နာရီ<br />မိနစ် ၃၀ ဆိုလဲ ဟုတ်ေနတာပဲ သူေခါ်သလို ပါသွားတဲ့ နာရီများ<br />တစ်ေယာက်ေသာသူ ေခါင်းကိုက်ေလာက်ေအာင် ေလဟာနယ်များ<br />အစားထိုးလိုက်တဲ့အခါ ေြပမသွားပဲ ခိုးလိုးခုလု ဝစ္စနှစ်လံုးေပါက်များ<br />ရှိနှင့်ြပီးသားေတွေပါ် ထပ်ပိုးလာတဲ့ အသစ်အသစ်ေသာရှိြခင်းေတွ<br />အေခါင်းေပါက် (ေဟာင်းေလာင်း) အေခါင်းေပါက် (ေဟာင်းေလာင်း)<br />မင်းမေကာင်းတာကိုက ေကာင်းေနတာ မေကာင်းတာဟာ ေကာင်းတာပဲ<br />(တစ်ေယာက်ထဲ) ေသနတ်နဲ့ပစ်လိုက်တဲ့အခါ လဲကျ ေသဆံုးကုန်တယ်<br />(တစ်ေယာက်က) ဒီလိုေြပာတယ် ြကားသူက တလွဲေတွြကားတယ်<br />(တစ်ေယာက်မှာ) ပန်းေဝေဝနဲ့ နစ်ဆ ရှိတယ်၊ ဗုဒ္ဓံသရဏံပင်လည်းရှိတယ်<br />မင်းအတွက်ေြကာင့် ငါဟာ ရူးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး<br />ဇာတ်ကို ဒီလိုပို့တယ် ဇာတ်ကို ဒီလို change တယ် ဇာတ်ရှိန််ကို ဒီလို ြမှင့်တယ်<br />ဟဲ့ ဒီလိုေြပာလို့ ရရိုးလားကွယ့် ကိုးခန်းပျို့နှိုက်..<br /> ကျည်လံုးထမ်းပိုး၊ ထွန်ညင်းပိုးလျက်၊<br /> စွဲြကိုးကိုင်ဖဲ၊….. စသည်ြဖင့်ေဖာ်ြပပါရှိသကဲ့သို့<br />Media recording အတွက်က3 keys msg နဲ.ေြပာရမှာ (ြပီးေတာ့ လိုင်းကျ<br />သွားသည်) တစ်ခဲနက် ေမှာင်ကျသွားသည် မိုးေတွ သည်းသည်းထန်ထန်ရွာ<br />ကျလာြပီး မိုးြကိုးလှျပ်စစ်များ တစ်ဂျိန်းဂျိန်းြဖင့် ကမ္ဘာေြမြကီး အိုးထိန်းစက်နှယ်<br />(လိုင်းြပန်ချိတ်မိတဲ့ အခါ) ေြကာ်ြငာေတွချည့်ပဲ ၃ မိနစ်မှ ၅ မိနစ်ခန့် ပညာေပး<br />အစီအစဉ် ၃ ေပါင် ၈ ေအာင်စ ‘ဘယ်အရိုးမှ ကျိုးမသွားေသးဘူး’ ေြပာမိစဉ်<br />အခိုက် ကလင် ကလင် ကလင် ကလင် ကလင် စက်ဘီးတစ်စင်းရဲ့ ဘဲလ်သံ<br />ကျွန်ပ်တို့ အံုနဲ့ကျင်းနဲ့ကို ကျဆံုးခဲ့ြကတာပါ တေပျာ်တပါးြကီး နိမ့်ဆင်းသွား<br />ြကတာပါ ကမ္ဘာ့ဝင်ရိုး ၁၂ လက္မေလာက် ေစာင်းသွားတယ်လဲ ဆိုေရာ အားလံုး<br />ေလာက်နီးနီး ပုခုန်းြကီးေတွ ေစာင်းကုန်ြကကာ (မအီမလည်ြကီးေပါ့ေလ) တချို့<br />ကျေတာ့လဲ like နဲ့ မှျားြကတယ် ငါးမန်းေတွ တူနားငါး အေကာင်ြကီးြကီးေတွ<br />ေတာင်မိတယ် လို့ ြကားဖူးနားဝရှိတယ် တူးြခစ်သွားပံုက အဟွတ် အဟွတ်<br />လည်ေချာင်းထဲ အထိ ဝင်ေမွှလိုက်လို့ နှာေခါင်းပိတ်တာ ေနာက်ကျသွားြပီး<br />နင်တို့ နန့်တာက အေရးမြကီးဘူး ေဈးကွက်ကို ြကည့်ရမယ်ဟဲ့ ငှက်သည်<br />ေတာင်ပန်ြဖန့်၍ ပျံထွက်သွားသည် သာလွန် အဂင်္လိပ်-အဂင်္လိပ်-ြမန်မာ<br />အဘိဓါန် စာမျက်နှာ ၇၅၂ ။ ။<br /><br />ခင်ေအာင်ေအး<br />၁၇၊ ဇွန်၊ ၂၀၁၁ ဘန်ေကာက် ၂၁းး၅၈ နာရီ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4314014133519129148-2242153861193936528?l=men-years-poetry.blogspot.com' alt='' /></div>ခင္ေအာင္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/14475366742407016148noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4314014133519129148.post-37556057344127337722011-06-15T06:48:00.000+07:002011-06-15T06:51:57.991+07:00(တေလာေလးက ကွယ်လွန်သွားခဲ့တဲ့ ကိုသစ်မင်းသို့ အလွမ်းေြပ ကဗျာ..)<br /> <br />ပန်းကေလးေတွနဲ့ ခင်ဗျား ဘယ်လုိစကားေြပာမလဲလို့<br />ဖံုမှုန့်ေတွက မလိုတမာ ေမးတဲ့ အခါ ကိုယ်က (မသဲမကွဲ နှုတ်ခမ်း<br />တွန့့်တယ်ဆိုရံုေလး ြပံုးရင်း) လိပ်ြပာေလးေတွရဲ့ အေရးပါမှုကို သိရှိနားလည်မှု<br />အြပင် လိပ်ြပာသန့်မှုဆိုတဲ့ ကိန်းဂဏန်း အေရအတွက် တစ်ခုရဲ့ြပညွှန်းကိန်း<br />အရပါ “ဟို.. ဘယ်လိုေြပာရမလဲ..”<br /> <br />ြမက်ခင်း တစ်ခင်းရဲ့ အေရးပါမှုကို ခင်ဗျား ဘယ်လို တွက်ချက်ြပမလဲလို့<br />နွားေချးေြခာက် ချပ်ြပားတစ်ချပ်က ေမးလာတဲ့ အခါ ကိုယ်က (စားလက်စ<br />ပလာတာ ကို ခဏချထားြပီး) တစ်လုတ်စားဖူး သူ့ေကျးဇူး ဆိုတဲ့ စကားပံုကို<br />ဂါထာတစ်ခုလို အထပ်ထပ် ရွတ်ေနရင်းြဖင့် နွားတစ်ေကာင်ရဲ့ အသိဉာဏ်ကို<br />ဆွဲဆန့်ေပးဖို့ “ဟို … ဘယ်လိုေြပာရမလဲ..”<br /> <br />တိမ် တစ်အုပ်ရဲ့ အေပါ်စီးက အုပ်မိုးမှု အေပါ် ခင်ဗျား ဘယ်လို ရုန်းထွက်မလဲလို့<br />ပျံလွှားငှက်ကေလး( လို့ထင်ရတဲ့) ငှက်ကေလး တစ်ေကာင်က ေမးတဲ့ အခါ<br />အဲ့ဒီငှက်ကေလး ဘာငှက်လဲ ဆိုတာ အေြဖထုတ်ဖို့ထက် တိမ်ေတွရဲ့ အုပ်မိုးေန<br />မှုက ပို အေရးြကီးတယ်လို့ တွက်မိသူ ပီပီ တိမ်ေတွကို ေရွ့ေအာင်တွန်းထုတ်သွား<br />မယ့် ေလေပွနဲ့ သံစဉ်ညိှြကည့်မိတယ် ဒါေပမယ့်.. “ဟုိ .. ဘယ်လိုေြပာရမလဲ..”<br /> <br />ကဗျာေရးေနရင်း ဆက်ေရးချင်စိတ်ဟာ တြဖည်းြဖည်း ေသးကျံု့ မှိန်ေဖျာ့လာတယ်<br />ေဖာ်ြမူလာအရ ဒီေနရာမှာ ပါတ်ဝန်းကျင်မှာရှိတတ်တဲ့ သဘာဝ ပစ္စည်းတစ်ခုခုကို<br />အေြခတည်ြပီး ကိုယ်က (ကဗျာဆရာက) တခုခု အေမးခံရသေယာင်ေဆာင်လိုက်ြပီး<br />ကဗျာဆန်ဆန် ေရှာင်ထွက်လိုက်ြခင်းြဖင့် ကဗျာကို ဆက်တည်ေဆာက်ရမှာ..ဒါေပမယ့်<br />ကဗျာဆရာငပျင်းက(ကဗျာဆရာ အမည်ခံ ကိုယ်က) အဲ့ဒီလိုလုပ်ရမှာပျင်းြပီးေတာ့ <br />ေတာေြပာေတာင်ေြပာ ေလှျာက်ေြပာတဲ့အေနနဲ့ “ဟို…ဘယ်လို ေြပာရမလဲ”<br /> <br />ဟို… ဘယ်လို ေြပာရမလဲ..။ ။<br /> <br />ခင်ေအာင်ေအး<br />၁၄၊ ဇွန်၊ ၂၀၁၁ ဘန်ေကာက် ၂၂း၅၆ နာရီ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4314014133519129148-3755605734412733772?l=men-years-poetry.blogspot.com' alt='' /></div>ခင္ေအာင္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/14475366742407016148noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4314014133519129148.post-27373725262839864762011-05-14T18:30:00.004+07:002011-05-16T08:51:04.225+07:00ညဖက် အရက်ပုန်းဆိုင် ေန့ေဟာင်းေလာင်း သေဘင်္ာပင်ပျို မှုံဝါးရုပ်သွင် အသံမဲ့ ေချးငှားေြပာရသည့် <br />စကားလံုး တချို့ ပါးစပ်လှုပ်ရံု အာေခါင်ထဲထိ ြမင်ရတယ် အရသာဖုများ လိေမ္မာ် အြပာ အနီ အဝါ <br />အတန်းလိုက် ြပုံးလိုက်တဲ့အခါ မလှပဲ ြကက်သီးထခမန်း ေြခာက်လှန့် ေရခဲေသတ္တာထဲထည့်ထားြပီး <br />မနက်ဖန်ေဆးစိမ်ထားရမယ် comfort ပူစီကေလး ပါးယက်နားယက်လုပ်ေနြခင်း မင်းတို့မပျင်းရင် <br />အဲဒီ ေသတ္တာြကီးယူသွား ဆားစိမ်ထားလိုက် ေဆးစိမ်ထားလုိက် အဲ ေဆးေြကာထားလိုက် အကနဲ့<br />ေဆာ့ဖ်ဒရင့်ခ် ေကာ်ဖီပူပူ မှုတ်ေသာက်စဉ်ေအးဂျင့်မှ စကားဝင်ေြပာ လုေြပာ မနားတမ်းေြပာ<br />ေအာ်ြကီးဟစ်ကျယ်ေြပာ တရစပ်ဆက်တိုက် နန်းစေတာ့ေြပာ ဟာ ဟ မျက်နှာဖံုးြကီးတကားကားနဲ့ <br />ဟာ ဟ နှုတ်ခမ်းေြခာက်ကပ် အေရကွာ ဟာ ဟ စက်ေသနတ်ြဖင့်တရစပ်ကျည်ခွံေတွ လွင့်ကျလာေနပံု<br />စလုိမိုးရှင်း ချိန်ထားတဲ့ လက်ညှိုးထိပ်က ပျားေကာင်ေတွ ပျံထွက်လာ ေဟာဗျာအဝတ်အုပ်ြကယ်သီး <br />၄၀ ခုနှစ်ေလာက်က သီချင်း (အန်ချင်စိတ် ြပို့တက်လာ လည်ေချာင်းတဝိုက်မှာ မူးအီမှု)ေပြကိုး ေပသီး<br /> ေပေတာက်ညည်းညူ “ဒီ မေလာက်ေလး မေလာက်စား ကဗျာေကာင်က” မျက်နှာတြခမ်းရီ (ရယ်)<br />တြခမ်း တရှံု့ရှံု့ငို OK! I am a cyborg, but that’s ok ေဆးရံုမှတ်တမ်းများမှာ အားကိုးေလာက်ဖွယ်မရှိ <br />နာရီချိန်သီး လူတရပ်ခန့် ဘီးတပ်ဆင်ထားတဲ့ ပိတုန်းေကာင် တကိုယ်လံုး ပိုက်ေတွ ြကိုးေတွ တန်းလန်း<br />ဖခန်ချိုးချီဖခန်ချိုးချီ ဖခန်ချိုးချီ ( အဆက်မြပတ် အေခါက် ၂၀ ထက် မနည်း ေအာ် ေန/ခဲ့ သည်) <br />“ ခင်ဗျားကို သတ်ဖို့ အချိန် ေရွှ့လိုက်တယ်” ဟုေြပာသည် တစက်ချင်း ညှစ်ချေပးေနေသာ သြကားရည်<br />အား ြမိုချလျက်ရှိသည် ေတာင်းပန်ရမယ့်အစား စာအုပ်စင် အ, အ, အအ, လို့ပဲ အသံထွက်လာတယ်<br />ေတာမှာ လူေတွ ေလးတိေလးကန် ြကက်ဥမုန့် စိတ်ေကျနပ်စွာ ြပံုးလိုက်တဲ့ ပင်ေပါင်သီး စားပွဲေပါ်ကျသံ <br />တေတာက်ေတာက် ညာဖက် အေပါ်ေထာင့်မှာလပ်ကီး ဆဲဗင်း အပိုင်းအစေတွ ဒါမှမဟုတ် သစ်သီး(သို့) <br />ယိုဌာပနာမုန့်ေတွ ထည့်ထားတယ်လို့ ယူဆရမလားသက်တံြကီး ေကွးေကာက်တွန့်လိမ်သွားတာနဲ့ <br />စာတမ်းများ။ ။<br /><br />ခင်ေအာင်ေအး<br />၂၇၊စက်တင်ဘာ ၂၀၁၀ ဘန်ေကာက် ၁၀း၂၄ နာရီ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4314014133519129148-2737372526283986476?l=men-years-poetry.blogspot.com' alt='' /></div>ခင္ေအာင္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/14475366742407016148noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4314014133519129148.post-79121439019676319302011-05-07T12:06:00.000+07:002011-05-07T12:09:31.029+07:00လူများ၊ သက္ကရာဇ်များ - ကဗျာ<br />၂၀၁၁ ခုနှစ် ေမလ ၇ ရက်ေန့ သမီးြကီး ပျိုးလက်ဟန််(မယ်ငီး) ေမွးေန့တွင် <br />ဘေလာ့စတင်ဖွင့်လှစ်သည်။<br /> <br /><br /><br />ေပါင်မုန့် ေမွှးေမွှး<br /><br />ညေန ေနလံုးြကီး ေစွးေစွးစက်စက်နီ<br />ဗန်ဒါရွက်များ ပင်လံုးကျွတ်<br />ေြကးနီလို<br />ေစွးေစွးနီလို့။<br /><br />ငါ မသိေသာ ပန်းတချို့တေလ<br />သာသာဖွဖွ ပွင့်လို့။<br /><br />ေမွှးလာတယ် <br />ငါ အူြမူးြပီး လှမ်းလာတဲ့<br />လူသူရှင်းတဲ့ ဒပ်ဖရင်ေဆးရံု ကုန်းတက်လမ်းမှာ<br />ေမွှးလာတယ်။<br /><br />သတင်းစာစက္ကူနဲ့ပတ်ြပီး<br />ငါ ေအာင်ြမင်စွာ ေပွ့ယူလာတဲ့<br />ဪ၊ ေပါင်မုန့်ေနွးေနွး။<br /><br />ဪ၊ ေပါင်မုန့်ေမွှးေမွှး<br />လူ့ဘဝဟာ အေရးတြကီးေကွ့ချိုး<br />ငါတို့ ဘဝထဲ သမီးေလး ေရာက်လာခဲ့တယ်။<br /><br />ေြကးမံုသတင်းစာမှာ<br />သမီးေလး ေမွးဖွားေြကာင်း ေြကာ်ြငာထည့်ခဲ့တယ်။<br /><br />သမီးေရ ေပါင်မုန့်ေမွှးေမွှး<br />ဇနီးသည်ေရ ေပါင်မုန့်ေမွှးေမွှး။ <br /><br />‘၁၉၇၆’ ေရ ေပါင်မုန့်ေမွှးေမွှး<br />‘၂၀၀၀ ခုနှစ်’ေရ ေပါင်မုန့်ေမွှးေမွှး။<br /><br />ေနလံုးြကီးေရ ေပါင်မုန့်ေမွှးေမွှး<br />ဗန်ဒါရွက်တို့ေရ ေပါင်မုန့်ေမွှးေမွှး။<br /><br />ငါတို့အားလံုး ေပါင်မုန့်ေမွှးေမွှး။ ။<br /><br />ေအာင်ချိမ့်<br />ြပဇာတ်မင်းသား ကဗျာစာအုပ်မှ<br /><br /><br />‘လူများ၊ သက္ကရာဇ်များ-ကဗျာ’ ဘေလာ့နဲ့ ေပါင်မုန့်ေမွှးေမွှးနဲ့ <br /><br />ဘေလာ့တစ်ခု လုပ်ဖို့အေြခအေနေပးခဲ့တာေတာ့ ြကာခဲ့ပါြပီ။ ကဗျာေတွြပန်ေရးြဖစ်ကာစ <br />ညီလင်းထက်ရဲ့ diary in the life ဘေလာ့မှာ ကဗျာေတွတင်ြဖစ်ရင်းက သူက တိုက်တွန်း<br />တယ်။ လက်ေတွ့လဲ ဘေလာ့ကေလးတခု တည်ေဆာက်ေပးခဲ့ပါတယ်။ ကဗျာေတွ ေရးြဖစ်<br />ရင် ပို့စ် လုပ်လိုက်တာကလွဲလို့ ဘေလာ့ကို publish မလုပ်ြဖစ်ခဲ့ပါဘူး။ အေြကာင်းများစွာ<br />ရှိတဲ့အနက်က ေြပာဖို့အလွယ်ဆံုး အထင်ရှားဆံုးတစ်ချက်ကေတာ့ မိမိကိုယ်တိုင်ရဲ့ဇီဇာ<br />ေြကာင်လွန်းတဲ့ အကျင့်ေြကာင့်ပါပဲ။<br /><br />တဖက်မှာ လူငယ်တစ်ေယာက်နဲ့ ဘေလာ့ကေလးတခု လုပ်ြဖစ်ြခင်းနဲ့တင် အာသာေြပြပီး<br />ကိုယ်ပိုင်ဘေလာ့လုပ်ရမှာကိုေတာ့ တကယ့်ကို စစ်ပွဲြကီးတခုနွှဲရေတာ့မှာလို တွန့်ဆုတ်ေန<br />မိတယ်။ ေကာင်းချင်လွန်းတာရယ်၊ လုပ်ြပီးမှ ဆက်မလိုက်နိုင်ပဲ ရပ်သွားမှာရယ်ကို ေတွးမိ<br />တိုင်း မလုပ်ေတာ့ပါဘူးဆီ တပ်ေခါက်သွားစြမဲ။ ဒါနဲ့ ၂ နှစ်ေလာက်ြကာသွားတယ်။ ကဗျာ<br />ေတွေတာ့ ထင်ထားတာထက်ပိုေရးြဖစ်တယ်။ <br /><br />ဒီနှစ်ဆန်းမှာ အာရင်ဘတ်ရဲ့ ‘လူများ၊ သက္ကရာဇ်များ-ဘဝ’ စာအုပ် ဘာသာြပန်ဖတ်ြဖစ်ေတာ့<br />စာအုပ်ထဲ စိတ်ေတာ်ေတာ်နစ်သွားတယ်။ ကဗျာေတွလည်း အများြကီးပိုေရးြဖစ်တယ်။ အဲဒီ<br />တစ်ေလာမှာပဲ မိတ်ေဆွေဟာင်းြကီးတေယာက်က ေမးလ်ထဲေဝလိုက်တဲ့ ကိုယ့်ကဗျာတပုဒ်<br />ကို ဖတ်မိြပီး ညတွင်းချင်းပဲ ဘေလာ့အသစ်တခု လုပ်ေပးခဲ့တယ်။ ဘေလာ့အမည်ကိုေတာ့<br />ကိုယ့်ကို တချိန်လံုးလိုလို စိုးမိုးေနတဲ့ စာအုပ်အမည်ကယူြပီး လူများ၊ သက္ကရာဇ်များ - ကဗျာ<br />လို့ ေပးြဖစ်ပါတယ်။ ဘေလာ့ကို သူ အားတက်သေရာလုပ် ေနတဲ့ ဧရာယူနီကုတ်ဒ် စံနစ်နဲ့ <br />တည်ေဆာက်ေပးထားတာပါ။ zawgyi-one နဲ့ပါ ဖတ်လို့လဲရ ပို့စ်တင်လို့လဲ ရတဲ့ စံနစ်ပါ။ <br />ဒါေပမယ့်လဲ ပို့စ်ေတွေတာ့ စမ်းေရး စမ်းတင်ြဖစ်ြပီး publish လုပ်ဖို့ရာ ေဝ့လည်ေြကာင်ပတ်<br />နဲ့ ဆက်လက်ြပီး တံု့ေနှးေနခဲ့ပါတယ်။<br /><br />ေဟာ ခု ဒီေန့ ေမလ ၇ ရက်ေန့။ ကိုယ့်သမီးြကီးေမွးေန့။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ေပါင်း ၃၀ က ဒီလို<br />အချိန် ကာေတာ်လိတ် ေဆးရံု တြဖစ်လဲ ေတာင်ဥက္ကလာပ ေဆးရံုမှာ ယက်ယက်ကန်ယက်<br />ကန်လုပ်ေနတဲ့ ေမွးစေပါက်ကေလးက ဒီေန့ စာေရးဆရာမ ‘ပျိုးလက်ဟန်’ တဲ့။ ဒါကို အထိန်း<br />အမှတ်ြပုတဲ့ အေနနဲ့ေကာ ဧရာယူနီကုတ်ဒ်ရဲ့ လုပ်ေဆာင်နိုင်စွမ်းကို အားစမ်းတဲ့ အေနနဲ့ပါ<br />ေဟာဒီ ‘လူများ၊ သက္ကရာဇ်များ - ကဗျာ’ ဘေလာ့ကို ဒီေန့၂၀၁၁ ခု၊ ေမလ ၇ ရက်ေန့မှာ<br />စတင်ဖွင့်လှစ်လိုက်ပါတယ်။ ဘေလာ့ကို အများဖတ်ဖို့ မဖွင့်မီ စမ်းသပ်တင်ထားတဲ့ ပို့စ်ေတွ<br />ကိုေတာ့ နှေမျာတာနဲ့ မဖျက်ေတာ့ ပဲ ဖတ်လိုသူေတွ ဖတ်နိုင်ဘို့ ဒီအတုိင်းထားခဲ့ပါတယ်။<br /><br />‘၁၉၈၀’ ေရ ေပါင်မုန့်ေမွှးေမွှး<br />‘၂၀၁၁’ ေရ ေပါင်မုန့်ေမွှးေမွှး<br />သမီးြကီးေရ.. ေပါင်မုန့်ေမွှးေမွှး<br />ခင်ဗျားတို့ ကျွန်ေတာ်တို့အားလံုး ေပါင်မုန့်ေမွှးေမွှး<br /><br />ခင်ေအာင်ေအး<br />၂၀၁၁၊ ေမလ၊ ၇ ရက်<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4314014133519129148-7912143901967631930?l=men-years-poetry.blogspot.com' alt='' /></div>ခင္ေအာင္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/14475366742407016148noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4314014133519129148.post-19063645550254477082011-04-17T10:42:00.000+07:002011-04-17T10:44:06.092+07:00မူလကေတာ့ ဘယ်ဒါဏ်ရာ ရှိအုန်းမလဲ<br />ဥ တဥ ထဲက သူလိုကိုယ်လိုပဲ ေပါက်တယ်<br /><br />ဥထဲက ထွက်စ အရည်တချို့နဲ့ ေစးကပ်<br />အေတာင်ပံေနရာမှာ ေမွးညှင်းကေလးေတွပဲရှိ<br /><br />အက်ကွဲသွားတဲ့ ဥခွံထဲက တိုးထွက်တယ်<br />ဗီဇ စိတ်ေခါ်မလား အဲ့ဒီ သတ္တိနဲ့<br /><br />အြပင်ေလထု အပူ အေအး အစရှိတာေတွနဲ့ ေတွ့ထိ<br />စူးစမ်း စိုးရွ့ံ ေခါင်းထုိးြကည့် ပကျိ ပကျိ ေအာ်ြမည်မိ<br /><br />ဆာတယ် ဆာတယ် ဆာတယ် <br />ဆာတယ် ဆာတယ် ဆာတယ် ဆာတယ် ေအာ်ြမည်မိ<br /><br />တဖတ်ဖတ်ေတာင်ပံခတ်သံနဲ့ အတူ အရိပ်မည်းမည်းြကီးထိုးကျလာ<br />ပါးစပ်ထဲကို အစာခွံ့တာမှန်း အလိုလိုသိ မွတ်သိပ်စွာ ထုိးဟပ် စားေသာက် ြမိုချ<br /><br />ဘယ်ေတာ့မှ အစာ မဝ သလို ခံစားရ<br />ကိုယ်ေနတဲ့ ေနရာေလးဟာ ကျဉ်းသထက်ကျဉ်းလာသလို ခံစားရ<br /><br />ကိုယ်ေပါ်မှာ အေမွးအြမှင်ေတွ ပိုမိုထူထဲလာ<br />အေတာင်ပံတစ်ဝိုက် ပိုမိုထူးြခားမှန်း အေရးတြကီး ဆစ်ဂနယ်လ်ေတွ သိေနရ<br /><br />ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝိုးတဝါးြမင်မိ<br />ဟား.. ငါေနတဲ့ ေနရာကေလးက ကလချာပဲ ခုန်ဆင်းမယ် ခုန်ဆင်းမယ်<br /><br />ထစ်ကနဲရှိ ေတာင်ပံေတွကို တဖျပ်ဖျပ် ခတ်ေနမိ<br />ထစ်ကနဲရှိ ေတာင်ပံေတွကို တဖျပ်ဖျပ် ခတ်ေနမိ<br /><br />အရိပ်မည်းြကီးက ငါ့ကို ေအာ်ဟစ် တွန်းချတယ် <br />သူ့ေနွးေထွးမှုကို ေသွးကသိေနခဲ့(ဒါ အေမ)လို့ ငါ့ကို အပျံသင်တာတဲ့<br /><br />ရဲဝံ့ ဆတ်ေဆာ့စွာ ငါ ခုန်ချလိုက်တယ်<br />အေတာင်ပံနှစ်ဖက်ကို အားရှိပါးရှိ ေလာဘတြကီး ခတ်ရင်းနဲ့<br /><br /><br />တေနရာမှာ ကျတယ် အရိပ်မည်း(အေမ) ငါ့ကို သူ့နှုတ်သီးနဲ့ ထိုးဆိတ်<br />ထခုန်တယ် အေတာင်ပံေတွကို အားကုန်ရုန်း ခတ်တယ် ေလထဲ စွပ်ကနဲ ေရာက်သွားြပန်တယ်<br /><br />အဲဒါေတွက<br />ဟို လွန်ခဲ့တဲ့ ၆ လ ၇ လ ေလာက်ကအေြကာင်းေတွ ြပန်ေြပာေနတာပါ<br /><br />အခုေတာ့ ငါဟာ..<br />ဒါဏ်ရာနဲ့ ငှက်တစ်ေကာင်ေပါ့။ ။<br /><br />ခင်ေအာင်ေအး<br />၆၊ ဧြပီ၊ ၂၀၁၁ ဘန်ေကာက် ၂၀း၀၂ နာရီ<br /><br />(ကဗျာညီငယ် ရဲရင့်သက်ဇွဲ၏ ဖဘအယ်လ်ဘမ်မှ စာသားကို ယူငင်သံုးစွဲ ကဗျာေရးဖွဲ့ြဖစ်ြခင်း ြဖစ်ပါသည်)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4314014133519129148-1906364555025447708?l=men-years-poetry.blogspot.com' alt='' /></div>ခင္ေအာင္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/14475366742407016148noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4314014133519129148.post-43236096744829682432011-04-12T06:41:00.000+07:002011-04-12T07:02:17.690+07:00ေတာင့်ထားရတာ မာခဲ မေနဘူးလား၊ ငါ ငိုချလိုက်တယ်။ (ေအာင်ချိမ့်)<br />ဖရန်ဆွာ မာရီေယး အလိုအရ ဒုက္ခေဝဒနာသည်ပင်လျင် ဇိမ်ခံပစ္စည်း ြဖစ်ေနြပန်သတဲ့ မျက်မှန်အိတ်၊ <br />သြကားလံုးများ၊ ညီညွတ်ေနတဲ့ စိတ်အေြခအေနထဲကို ဆိုင်းသံ ဗံုသံေတွ ခုန်ေပါက်ဝင်လာတယ် ဘုရား <br />မရှိခိုးြဖစ်တာြကာြပီ ြငုတ်သီးစိမ်းေတာင့်မပါရင် ထမင်းမြမိန်ေတာ့တာြကာြပီ အေပါ့သွားတိုင်း ေခါင်းနဲ့<br />တစ်ေပသာသာလွတ်ရံု အေပါ်ထပ်အိမ်က မိလ္လာပိုက်ဆီ စိတ်ေရာက်ေရာက်သွား ေန့တိုင်းစွန့်ပစ်တဲ့ <br />ေကာ်ဖီထုတ် အခွံေဟာင်းေတွစာလံုးေတွဟာ စက္ကူေပါ်မှာ ြပားကပ်ေနတာမဟုတ်ေတာ့ပဲ Roman <br />Polanski ရဲ့ လှပေသသပ်တဲ့ ရိုက်ချက်များအခု ခင်ဗျားချက်ြခင်းပဲ ဒီစာကို ယူြပီးေြပးေပေတာ့ ေနာက်<br />ထပ် မေတွ့ရမည့်အရာများကို ေနာင်ဘယ်ေသာအခါမှ ထပ်ေတွ့ရေတာ့မည် မဟုတ်ေပ စူးရဲေသာ<br />အေရာင်များြဖင့် လမ်းေထာင့်မှာ ြမစ်ြကီးေပါ်ကို ဧရာမစက္ကူချုပ်စက်ြကီး ၂ ခု ေတ့ဆက်ထားသလို <br />ကန့်လန့်ြဖတ် ငါ့ လိပ်ြပာ ဘယ်ကထွက်ရပါ့ ြငီးေငွ့ြခင်းဟာ ေဒါင့်တန်း အဆွဲခံ ထားရသလို ညစ်ေထး<br />စုပ်ြပတ်ေနတဲ့ ဂျာကင်အကင်္ျီအထူြကီးတထည် နံရံက သံြကီးြကီးတစ်ေချာင်းမှာ အချိတ်ခံထားရသလို <br />‘သူ့ မယားငယ်အိမ်သွားတာေနမှာေပ့ါ’ ဆိုသလို ဒိုင်ယာေလာ့ဂ်မျိုးကလဲ အိုက်လို့ ဟ ထားတဲ့ တံခါး<br /> ြကားက လှျိုဝင်လာတတ်တယ် မိေကျာင်းတစ်ေကာင်နဲ့ဖက်အိပ်ေနတဲ့ ဟို ဩစေတးလျသားြကီး လိပ်<br />ထားတဲ့စက္ကူလိပ်ဟာ ဘာပါလိမ့်မလဲ ေရခဲေသတ္တာေအာက်က ဖံုေတွဟာ နာဇီေခတ် မတိုင်မီကတည်း<br />က ဆာတိုရီကျြပီးသားဆုိပဲ ေခါင်းေလှျာ်ြပီးရင် ဆံပင်ေတွကုိ မျက်နှာသုတ်ပုဝါနဲ့နာနာဖိသုတ် ဒရိုင်ရာ<br />ေလးမှုတ်လိုက်မှေကာင်းမယ်ထင် အရူးေထာင်မှာ အရက်တက်ြဖတ်တဲ့ မိတ်ေဆွဆီ ဧည့်ချိန်သွားေတွ့<br />စဉ် ခန်းလံုးြပည့် လိပ်ြပာေတွ ကိုယ်က ဖမ်းပံုဖမ်းနည်းေလ့လာေနရံုရှိေသး ပြခုပ်ထဲမှာ ေြပးေပေတာ့ <br />နိပါတ်ထဲကလိုသာ ေြပးေပေတာ့ မျက်မှန်ကို တချက်တချက်ပင့်တင်ရင်း အရင်းမူလ ဇာတ်လိုက်<br />ေမာင်မှိုင်းဟာ တကယ့်ကို နိမ့်ကျတဲ့ တဏှာရူး ြဖစ်ေနတယ် ြမန်မာဘာသာနဲ့ပထမဝတ္ထုြဖစ်တယ် <br />အေပါ့သွားတိုင်း ကိုယ့်ေခါင်းနဲ့ တစ်ေပသာသာလွတ်ရံု အေပါ်ထပ်အိမ်က မိလ္လာပိုက်။ ။<br /><br />ခင်ေအာင်ေအး<br />၁၀၊ ဧြပီ၊ ၂၀၁၁ ဘန်ေကာက် ၁၅း၁၆ နာရီ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4314014133519129148-4323609674482968243?l=men-years-poetry.blogspot.com' alt='' /></div>ခင္ေအာင္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/14475366742407016148noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4314014133519129148.post-21578784355313912912011-04-09T13:08:00.000+07:002011-04-09T13:24:08.800+07:00ြမစ်ကမ်းနဖူးကို ြကိုတင်ရည်ရွယ်ချက်မရှိပဲ<br />အရုဏ်တက်မှာ ေရာက်လာ ေဆးရံုတခုရဲ့ ပရဝုဏ် ငုဝါပန်းေတွ <br />တွဲလဲချိတ်ပွင့်ေနတဲ့ အပင်ေအာက်က ေရှးေခတ် အေြမာက် ၇ လက် ေြဖးေြဖးချင်း <br />ြမစ်ကူးဖယ်ရီ ေဘာတံတားေပါ် အိပ်မက်ေယာင်သူလိုတက်လာမိ လတ်ဆတ်ေလ ရှူမိ<br />ဘယ်ညာ ၂ ဖက်စလံုးရဲ့ မျက်ေစ့တဆံုးေတွမှာ ြကိုးဆိုင်းြမစ်ကူးတံတား မဟာြကီး ၂စင်း<br />ပိုးေကာင်ေလးေတွလို ကားပုတီးေစ့ေတွ တေရွ့ေရွ့ သွားေနတဲ့ ြမင်ကွင်း ရိုးစင်း ဆန်းြကယ်<br />ကုန်တင် သေဘင်္ာတစင်းြဖတ်အေမာင်းမှာ ေရြပင်ဟာ နိမ့်ချည် ြမင့်ချည် လှုိင်းလိုလိုဟာ ကမ်းစပ်<br />နံရံကို အသာအယာ ရိုက်ပုတ်တယ် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းဆီ ထိုးထွက်ေနတဲ့ ေတာ်ေတာ်ေဝးေဝးက<br />ကဆီကွန် ဘဏ် ရံုးချုပ်အေဆာက်အဦနဲ့ သူ့လိုဂို (နီယွန်မီးေြကာင့်ြမင်ရ) ဘယ်ဘက်ြခမ်းမှာက<br />စက်ရံုတချို့နဲ့ ဧရာမကွန်ကရစ်ကန်ြကီးေတွ ေနာက်ကျကျန်တဲ့ေြခေထာက်သစ္စာေဖာက် ြကယ်တချို့<br />အပျင်းေြကာဆန့်ေနဆဲ အေရှ့ဖက်ဆီက ပုဇွန်ဆီေသွး ြဖန်းလာ ငါရပ်ေနတဲ့ ေြခေထာက်ေအာက်က<br />သံေချးနုိင်းချင်းနဲ့ ဆိပ်ခံေဘာဟာ နိမ့်ချည်ြမင့်ချည် တကျွီကျွီြမည်ေနတဲ့ဆီ အြကည့်ေရာက်ေတာ့<br />ဝမ်းြပားေလှေလး တစ်စင်း တံတားေအာက်မှာ ြကိုးသိုင်းချည်ထား သူလဲ နိမ့်ချည်ြမင့်ချည် ြမစ်ြပင်<br />ေပါ်မှာ သူ့အံြကိတ်ပံုက ြမစ်မှမဟုတ် ပင်လယ်မှမဟုတ် သမုဒ္ဒရာကိုပါ မာန်တက်အံတုေနေလဟန်<br />လား ဒီြမစ်ေရက ပင်လယ်ေတွ သမုဒ္ဒရာေတွနဲ့ တဆက်တစပ်ထဲ ဆိုေတာ့ကာ..။ ။ <br /><br />ခင်ေအာင်ေအး<br />၈၊ ဧြပီ၊ ၂၀၁၁ ဘန်ေကာက် ၂၀း၀၆ နာရီ<br /><br />(ဒီမနက်လဲ အချိန်မေတာ် ၄ နာရီေလာက်နိုးလာတယ် ပူအိုက်တာေရာ တြခားအိုက်စပ်တာေတွေရာ<br />ေြကာင့်ထင်ပါရဲ့ ဘယ်လိုမှ ြပန်အိပ်လို့ မေပျာ်ေတာ့ဘူး ကွန်ြပူတာဖွင့်တယ် (ဝဋ်တခုလို) ဟိုြကည့်<br />ဒီြကည့် ရည်ရွယ်ချက်မဲ့ရံုတင်မက အဓိပ္ပါယ်လဲ မည်မည်ရရ မရှိပါဘူး ေယာင်တိေယာင်ကန်း တခုခု <br />လုပ်လိုက်တယ် ဆိုတဲ့သေဘာမှျသာ ခဏေလးနဲ့ ြငီးေငွ့သွားြပီး ဒီအချိန်ဆို ဝယ်စားေနကျ အီြကာ<br />ေကွးသည် ေြကာ်ေနေလာက်ြပီလို့ ေသချာတာနဲ့ တီရှပ်တထည် အလွယ်တကူေကာက်စွပ်ြပီး ဆင်း<br />လာခဲ့တယ်။ ြဖစ်ချင်ေတာ့ ေစာေနလို့ ေစာင့်ရမယ်ဆိုတာနဲ့ ၁၀ မိနစ်ေလာက်ေလှျာက်ရတဲ့ ြမစ်ဖက်<br />ဆီ ဆက်ေလှျာက်လာခဲ့တယ် တန်ပါတယ် ကဗျာတပုဒ် ရလိုက်တာ ဆိုေတာ့….)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4314014133519129148-2157878435531391291?l=men-years-poetry.blogspot.com' alt='' /></div>ခင္ေအာင္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/14475366742407016148noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4314014133519129148.post-83723263225653029352011-04-08T04:32:00.000+07:002011-04-08T04:37:10.585+07:00ဒီေန့ေတာ့ မေသာက်ေသးဘူးကွာ နားလိုက်အုန်းမယ်<br />ဆိုတဲ့ အရက်သမားလို မနှိုင်းေကာင်း (အဲ) ဘာလို့မနှိုင်းေကာင်းရမှာလဲ<br />ေကာင်းလိုက်သမှ လူက ေပ့ါပါးလို့ ဝရံတာမှာ မထိုင်စဖူး ထွက်ထုိင်လို့<br />အချိန်ြပည့် မိုးလင်းမိုးချုပ်ဖွင့်ထားေလ့ရှိတဲ့ ရုပ်ြမင်သံြကားစက်ကို တိတိကျကျ<br />ပိတ်လို့ ( တီဗွီခလုတ်တင်မက အိတ်စတင်းရှင်းက မီးခလုတ်ပါ ပိတ်ထားလိုက်တာ)<br />အိပ်တန်းကျန် စာကေလး တစ်ေကာင်စ နှစ်ေကာင်စ ကို မနာလိုတိုရှည်စိတ်လှမ်းြဖစ်လို့<br />ညေန မေစာင်းခင်ကေလး တင် ေရချိုးြပီးသားကို ထပ်ချိုးလို့ (နည်းနည်းလဲ အိုက်စပ်စပ်နဲ့မို့)<br />လှမ်းထားတဲ့ အဝတ်ေတွကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် သိမ်းေခါက်လို့ ချက်ြပီးသား ဟင်းကို အသာ<br />ြပန်ေနွှးရံုမို့ ညစာအတွက်လဲ စိတ်လက်ပူပန်စရာ မရှိတာကို ခိုးလိုးခုလု ြဖစ်လို့ ေရးြပီးသားကဗျာ<br />ေတွကို အြပစ်ေလှျာက်ရှာလဲ ရှာမေတွ့တာကို လင်လိုချင်သလိုလို အပျိုြကီးလုပ်ချင်သလိုလိုများ<br />ငါ့နှယ် ပန်းကန် ၃ ေလးချပ်ေရစိမ်ထားတာ ေဆးလိုက်ပါေတာ့လား ငါ့ နှယ် ြမူနီစပါယ်က လာသိမ်း<br />နိုး ေစာင့်သလို ဖရိုဖရဲ ြပိုကျေနတဲ့ စာအုပ်ပံုကိုရှင်းလိုက်ပါေတာ့လား ငါ့နှယ် စီဒီေတွ ဗီွစီဒီအချပ်ေတွ<br />ြပန့်ကျဲေနတာ ေနရာတကျ ြပန်သိမ်းသွင်းလိုက်ပါလားလို့ ငါ့နှယ် ငါ့နှယ် ငါ့နှယ်..ငါ့နှယ်..ငါ့နှယ် များ<br />ေရှ့ေနာက် အဆီအေငါ်မတည့်တဲ့ တကိုယ်ေရ ေဟာဒီ ညေနမှာ ‘မင်း ကဗျာ မေရးပဲ တကယ်ေနနိုင်မှာ<br />လား’ လင်းနို့ရဲ့ ကိုယ်ပို့တဲ့ လှိုင်းကို တမဟုတ်ချင်းြပန်ဖမ်းယူလိုက်သလို အဲ့ဒီ အသံ ငါ မြကားလိုဘူး<br />ငါ မြကားဘူး ‘ငါ ဒီေန့ နားနားေနေန ေနမလို့ တမင်တကာ ကဗျာတပုဒ်မှမေရးပဲ ေနမလို့ကွ’။ ။<br /><br />ခင်ေအာင်ေအး<br />၇၊ ဧြပီ၊ ၂၀၁၁ ဘန်ေကာက် ၂၁း၀၆ နာရီ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4314014133519129148-8372326322565302935?l=men-years-poetry.blogspot.com' alt='' /></div>ခင္ေအာင္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/14475366742407016148noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4314014133519129148.post-11373047871554393472011-04-05T19:13:00.000+07:002011-04-05T19:15:05.635+07:00ငါဒီေန့ ကဗျာေရးမလား<br />ငါမေန့တုန်းက ကဗျာမေရးဘူး<br />ဟိုး မေန့တေန့က ငါကဗျာေရးတယ်<br />ငါ တမင်သက်သက် ကဗျာမေရးပဲ ေနလိုက်တာလား<br />ငါ့ကို ကဗျာကလာမေရးလို့ ငါကဗျာမေရးြဖစ်တာလား<br />သူလာ မေရးရင် ငါကဗျာ မေရးေတာ့ဘူးလား<br />ဒီေန့ရယ် ဟိုေန့ရယ်လို့ ကဗျာေရးမယ့်ေန့ကို စာရင်းတို့ထားလား ဥပမာ..<br />ြပဿဒါးေန့ဆို ကဗျာမေရးဘူး ရက်ရာဇာကျရင်ေရးမယ်လို့သတ်မှတ်ထားလား<br />ငါ ဒီေန့ ကဗျာေရးမလား<br />ငါ ဒီေန့ ကဗျာမေရးဘူးလား<br />ငါ ဒီေန့ ကဗျာေရးြခင်းမေရးြခင်းဟာ ငါနဲ့ငါ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဘယ်လို သက်ေရာက်ေစမလဲ<br />ငါ ကဗျာေရးဖို့ အေရး ကဗျာေရးသင့်တယ် မေရးသင့်ဘူးဆိုတာ အရင် စဉ်းစားချင့်ချိန်ရမလား<br />ငါ ဒီေန့ ကဗျာမေရးြဖစ်ဘူးဆိုရင်..<br />ငါ ဒီေန့ ကဗျာ ေရးြဖစ်တယ်ဆိုရင်..<br />အကယ်၍ ဘယ်ေတာ့မှ ကဗျာမေရးြဖစ်ေတာ့ဘူးဆိုရင်..<br />အကယ်၍ ဘယ်တုန်းကမှ ကဗျာမေရးြဖစ်ခဲ့ဘူးဆိုရင်..<br />ဟင်… ဘယ်တုန်းက ငါ ကဗျာေရးခဲ့ဘူးလို့လဲ<br />တကယ်တမ်းက ငါ ဘယ်တုန်းကမှ ကဗျာ မေရးခဲ့ဖူးဘူး<br />တကယ်တမ်းက ငါ ဘယ်တုန်းကမှ ကဗျာ မေရးတတ်ခဲ့ဘူး<br />တကယ်တမ်းက ငါနဲ့ ကဗျာနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ဘူး<br />တကယ်တမ်းက ငါနဲ့ ကဗျာနဲ့ ဘာမှ မပါတ်သက်ဘူး<br />ဒါေပမယ့် ဒီေန့ ငါ ကဗျာစ စမ်းေရးြကည့်မလား လို့<br />ဒါေပမယ့် ဟိုး မေန့တေန့က ငါကဗျာေရးခဲ့ဖူးသတဲ့<br />ဒါေပမယ့် မေန့တုန်းက ငါ ကဗျာမေရးဘူးတဲ့<br />ဒါေပမယ့် ငါ ဒီေန့ ကဗျာေရးမလား။ ။<br /><br />ခင်ေအာင်ေအး<br />၅၊ ဧြပီ။ ၂၀၁၁ ဘန်ေကာက် ၁၈း၅၀ နာရီ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4314014133519129148-1137304787155439347?l=men-years-poetry.blogspot.com' alt='' /></div>ခင္ေအာင္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/14475366742407016148noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4314014133519129148.post-39123394225850449462011-04-04T03:43:00.001+07:002011-04-04T03:50:29.953+07:00ဘဝမှာ ​ေရွး​စရာသိပ်မရှိဘူး​ အန်ကယ် ​ေတွ​ေတွြကီး​လုပ်မ​ေနနဲ့​ တည့်​တည့်​ဆက်သွား​မှာလား​<br />ေကွ့​မှာလား​ေကွ့​မယ်ဆို ဆစ်ဂနယ်ြပ ဘဝမှာ ​ေရွး​စရာမရှိဘူး​ အန်ကယ် ထင်ရတာပဲ မီနူး​ေတွ <br />အများ​ြကီး​လို့​ တကယ်ကထုတ်လုပ်မှုမှာ သိပ်မကွာဘူး​ ထုတ်ပိုး​မှုနဲ့​ ​ေြကာ်ြငာပိုင်း​မှာ နည်း​နည်း​<br />ကစား​လိုက်တာ ပ​ေရာဒပ်က ပိန်မသာ လိန်မသာပါပဲ ​ေရွး​ရတာကို ဘဝလို့​ ထင်​ေနရင်​ေတာ့​ <br />အန်ကယ် အန္တရာယ်​ေတာထဲ ​ေရာက်​ေနြပီသာမှတ်လိုက်တာ့​ အဲ အဲ အန္တရာယ်ြမို့​ြပြကီး​ထဲ<br />​ေရာက်​ေနြပီသာ မှတ်လိုက်​ေတာ့​ ခု​ေခတ်က ​ေတာမှာ အန္တရယ်သိပ်မရှိ​ေတာ့​ဘူး​ အန်ကယ်<br />ြမို့​ြကီး​ြပြကီး​ေတွမှာသာ အန္တရာယ်​ေတွဟာ ဒီဇိုင်း​အမျိုး​မျိုး​ လှည့်​စား​မှုအမျိုး​မျိုး​ အသစ် တီထွင်<br />ထား​ေသာဆိုတဲ့​ ​ေလဘယ်လ်​ေတွနဲ့​ ကုတ်ဒ်နံပါတ်​ေတွ အမျိုး​မျိုး​နဲ့​ ငယ်ငယ်တုန်း​က​ေတာ့​ စပါး​လံုး​<br />​ေတွဘာ​ေတွ ​ေရွး​ဖူး​ပါတယ် တူမြကီး​ရဲ့​... ဂျီး​ေတာ်ြကီး​ေတွက ဇ​ေကာထဲ ဆန်​ေတွ​ေလာင်း​ထည့်​ <br />တ​ေယာက် တဗန်း​ ​ေပး​လိုက်တာပဲ ​ေရွး​ေပ​ေတာ့​စပါး​လံုး​ ​ေနာက်​ေရွး​ရတာတမျိုး​က သြကင်္န်နား​နီး​<br />​ေတာ့​ ​ေရပက်တဲ့​ေသနတ် သို့​မဟုတ် ​ေရြပွတ် သိပ်ဒုက္ခ​ေရာက်တာ ​ေရွး​ရတာ သီတင်း​ကျွတ် <br />တန်​ေဆာင်တိုင်မှာ ဗန္ဓုလဦး​ထုပ်နဲ့​ဒါး​ ပူဆာထား​ခဲ့​ဘူး​တဲ့​ ရာဇဝင်သမိုင်း​ ​ေကျာ​ေထာက်​ေနာက်ခံက <br />ရှိ​ေလ​ေတာ့​ စိန်​ေြပန​ေြပ ​ေရွး​ခွင့်​လဲမရခဲ့​ဘူး​ တခု​ေကာင်း​တာက တ​ေလျှာက်လံုး​ ြကီး​ြပင်း​ခဲ့​သမျှ <br />ြကီး​ြကီး​မား​မား​ေရွး​စရာ သိပ်မလိုခဲ့​တာပဲ ဥပမာဘယ်အစိုး​ရကို ​ေရွး​မလဲ ဆိုတာမျိုး​ ဘယ်နိုင်ငံ​ေရး​<br />လမ်း​စဉ်ကို​ေရွး​မလဲ ဆိုတာမျိုး​ သိပ် အကျပ်အတည်း​မြဖစ်ခဲ့​ရတာ ကိုယ်တို့​ နိုင်ငံသူ နိုင်ငံသား​ေတွ <br />ကံ​ေကာင်း​တယ် စထရက်စ် မရှိဘူး​ တခါထဲ အထဲအပို့​ခံလိုက်ရတာမျိုး​ပဲရှိတယ် ခု အန်ကယ်က <br />ဟိုလိုလဲ ြဖစ်ချင် ဒီလိုလဲရချင်ဆို​ေတာ့​ ကျ​ေနာ်က ဘယ်လို​ေြပာရမလဲ ဂါရဝလဲ မပျက်ချင်ဘူး​ <br />မိ​ေကျာင်း​မင်း​ကိုလဲ အ​ေမွှး​တိုင် မပူ​ေဇာ်ချင်ဘူး​ အဲ အဲ အရှိကိုအရှိအတိုင်း​လဲ ​ေြပာမှ ဆို​ေတာ့​ကာ <br />ဘဝမှာ ​ေရွး​စရာ သိပ်မရှိဘူး​ အန်ကယ်..။ ။<br /><br />၃၁၊​ မတ်။ ၂၀၁၁ ဘန်​ေကာက် ၂၂း​ဝရ နာရီ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4314014133519129148-3912339422585044946?l=men-years-poetry.blogspot.com' alt='' /></div>ခင္ေအာင္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/14475366742407016148noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4314014133519129148.post-42389248862856529752011-04-01T05:36:00.000+07:002011-04-01T05:37:06.367+07:00ေန့စဉ်<br />ေတွ့ြမင်ထိစပ်ေနရတဲ့ အာရံုေတွ<br />တြဖည်းြဖည်းနဲ့ ပိုပို ြကမ်းရှလာတယ်။<br /><br />ြမင်ေနကျ ြမက်ခင်းကအစ<br />သူ့အစိမ်း နုပံု ရင့်ပံုဟာ မသကင်္ာစရာ။<br /><br />ေမာ့ေသာက်လိုက်တဲ့ ေသာက်ေရသန့်<br />တဝက်တပျက်မှာ ဆက်မေသာက်ရဲသလို<br />လန့်ြဖန့်ကာ နှုတ်ခမ်းသပ်မိ။<br /><br />စိတ္တဇလား<br />တကယ်လား<br />တကယ်ဆိုေကာ တကယ့် တကယ်ပဲလား။<br /><br />သိပ်ယံုြကည်ကိုးစားလွန်းလို့ ပံုအပ်လိုက်ြပီးမှ<br />ေြခတလှမ်းေတာင် ေနာက်ြပန်ဆုတ်ဖို့ခက်ေနတဲ့<br />၂၁ ရာစု နည်းပညာေပါက်ကွဲမှုြကီးေတွကို ဝမ်းနဲ့လွယ်ထားတဲ့<br />ခင်ဗျားတို့ ကျေနာ်တို့ရဲ့ ယေန့ကမ္ဘာဆိုတာြကီး။ ။<br /><br />ခင်ေအာင်ေအး<br />၃၁၊ မတ်၊ ၂၀၁၁ ဘန်ေကာက် ၂၁း၂၀ နာရီ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4314014133519129148-4238924886285652975?l=men-years-poetry.blogspot.com' alt='' /></div>ခင္ေအာင္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/14475366742407016148noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4314014133519129148.post-27152525345317339002011-03-27T21:30:00.000+07:002011-04-04T03:51:56.130+07:00ကျွတ်ထွက်သွား​တဲ့​ လူရွှင်​ေတာ် နှုတ်ခမ်း​မှာ အလွန်အကျွံ သွား​ေတွ ​ေငါထွက်​ေနရင်း​ ြပတင်း​က<br />တဆင့်​ အြပင်ကို ​ေလပူ​ေဖာင်း​ လှုပ်ယိမ်း​ကျန်ရစ် အ​ေြမာက်အများ​ မရပ်မနား​ ထုတ်လုပ် PUB<br />​ေနာက်​ေတာ့​ အဆင့်​အတန်း​လည်း​မရှိဘူး​ နီ​ေြကာင်​ေြကာင်အ​ေရာင်မှာ သွား​ေတွ ​ေငါထွက်​ေနရင်း​<br />ပုလင်း​ထဲက ​ေလဟာနယ် ​ေြပး​ရင်း​လွှား​ရင်း​ ကျွတ်ထွက်ကျကျန်ရစ်တယ် ရှင်း​လင်း​နက်ရှိုင်း​ ​ေမျာက်<br />ဖင်နီ နဲ့​ စတယ်လာကို​ေြပာရအုန်း​မယ် ဖတ်ပါ ​ေစ့​ေစ့​စပ်စပ် ဖတ်ပါ အစပ်အဖာ ​ေတွများ​ေပမယ့်​ <br />ဒါဟာ ဖျတ်လပ်စွာ ​ေန​ေရာင် အား​ေဖျာ့​ေဖျာ့​ထိုး​ကျ ဘဝဟာ ဆန်ကာကျ​ေနပါြပီ ကျန်း​မာ​ေရး​ ​ေဆး​စစ်လွှာ<br />တ​ေနရာရာမှာ ြဖည့်​ေရး​ဘို့​ ​ေဒါင်လိုက်မျဉ်း​တို တ​ေချာင်း​နဲ့​ သူ့​ေနာက်က အီး​ကွဲလ်တူ သ​ေကင်္တ<br />​ေနအုန်း​ ခင်ဗျား​က ဒီ​ေနရာမှာ ဘာကို ​ေြပာချင်​ေနတာလဲ ​ေလး​ေထာင့်​ကွက်​ေတွ ထပ်ဆွဲရင်း​ လူရွှင်<br />​ေတာ်ဟာ အ​ေရာင်​ေတာက်​ေတာက်​ေတွ ကို့​ယို့​ကား​ယား​ ​ေဖာင်း​ကား​ေယာင်ကိုင်း​ တကိုင်း​က​ေန<br />တကိုင်း​ကို ကူး​သွား​ စံုစီနဖာကို မျက်နှာသစ်​ေြကွခွက်ထဲ ထီလက်မှတ် ဝက်ရုပ်စုဘူး​ သံနဲ့​ သံချင်း​<br />ြကိတ်​ေချ ပွတ်တိုက်သံ တင်း​တင်း​ဖက်ထား​တဲ့​ြကား​ထဲက လွတ်ထွက်သွား​ြပီး​ ။ ။<br /><br />၂၁၊​ ဩဂတ်စ်၊​ ၂၀၁၀ စကင်္ာပူ ၉း​၂၄ နာရီ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4314014133519129148-2715252534531733900?l=men-years-poetry.blogspot.com' alt='' /></div>ခင္ေအာင္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/14475366742407016148noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4314014133519129148.post-53952515197452685392011-03-27T08:06:00.000+07:002011-03-27T19:39:08.350+07:00​ေကျာက်စက်​ေရလို/လို့​ တ​ေပါက်​ေပါက်<br />အခုနက တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ြကည့်​လိုက်ရတဲ့​ ရုပ်ရှင်<br />​ေအာ်ဂလီဆန်စရာ အမှန်တရား​အ​ေပါ် အမှန်အတိုင်း​ရိုက်ြပတဲ့​ အကွက်<br />ရုပ်​ေချာသ​ေဘာ​ေကာင်း​ေတွနဲ့​ ယှက်လိမ်လာတဲ့​ လိင်စိတ်<br />ဒါး​နဲ့​ လိုက်ထိုး​တဲ့​ ဇာတ်ဝင်ခဏ်း​၊​ ​ေနာက်ြပီး​ေတာ့​မှ ဘာမှမြဖစ်သလို<br />​ေန့​လည်စာ စား​ေနတဲ့​ အခန်း​ဆီ ​ေအး​ေအး​ေဆး​ေဆး​ ကူး​သွား​တယ်<br />ခက်ရင်း​နဲ့​ဒါး​ကို ​ေသ​ေသသပ်သပ် ကိုင်တွယ်အသံုး​ချရင်း​ ပျင်း​ရိစရာ ယင်​ေကာင်<br />တဝီဝီ ၊​ ဇာတ်လိုက် (လို့​ထင်ရသူ) ​ေသနတ်ကို ​ေသချာပွတ်တိုက်ြပီး​ ကျည်​ေတာင့်​ေတွ<br />ထိုး​သွင်း​ေသချာ​ေနပံုြပကွက်၊​ ဦး​ထုပ်က သူ့​ေနရာမှာသူ မဆတ်​ေဆာ့​ပဲ ြငိမ်​ေန<br />အြငိမ်မ​ေနနိုင်တဲ့​ သူ့​ပုထုဇဉ်တရား​ကသာ ြပန်ခုန် ြပန်​ေလျှာထွက်<br />ြပန်လည်​ေြပာဆို​ေြကြငာ<br />သူ့​မှာက စံ​ေတွဘာ​ေတွလဲ စ​ေရွး​ကိုက်​ေအာင် တွက်ချက်​ေသသပ်ဖို့​မရှိ<br />ဘရမ်း​ဘတာ တို့​အတွက် ဗလရှင်​ေဆး​ြပား​ လှည့်​ေဝသလို<br />မှတ်မိတာ​ေတွပဲ ​ေြပာ​ေတာ့​မယ်ဆို ရှင့်​ ​ေြခ​ေထာက်က ရွှံ့​ေပ​ေနတာ အရင်​ေဆွး​ေနွး​အုန်း​<br />ြပီး​ေတာ့​ သူ့​ေသချာမှုအ​ေပါ် ကိုယ်မ​ေသချာနိုင်တာဟာ ​ေလး​တွဲ့​ေစး​ပျစ်လာ<br />သတင်း​အစီအစဉ်​ေတွက ​ေြပာသမျှအ​ေပါ် ဖင်တြကွြကွြဖစ်သူ အ​ေရအတွက်တိုး​ြမင့်​လာ<br />ဝါး​ပင်စိမ်း​စိမ်း​၊​ စမ်း​ေရစီး​သံ လက်တစ်ကမ်း​၊​ ​ေတာင်​ေကျာနိမ့်​နိမ့်​မှာ ​ေတာ​ေတာင် အ​ေငွ့​အသက် ရြပီ<br />​ေရတစ်​ေပါက်​ေပါက်လည်း​ ကျြပီဆိုမှြဖင့်​ စိန်​ေခါ်သံ ကို ဒူး​ေထာက်မယ့်​သူ အတည်​ေပါက်<br />တရား​ဟာ တရား​လိုသူကို ဒိုး​ယို​ေပါက်<br />နှစ်​ေပါင်း​များ​စွာ ြမုပ်ကွယ်​ေနရာက ​ေဖာ်ထုတ်​ေတွ့​ရှိဖူး​ေြမာ်ခွင့်​ရရာ ​ေစတီ​ေပါက်<br />စကား​အြဖစ်မျှသာ ြပန်​ေြပာင်း​ေြပာြပြခင်း​ကိစ္စ သို့​မဟုတ်<br />သမိုင်း​ဆိုင်ရာ ရှာ​ေဖွတူး​ဆွ ​ေတွ့​ရှိ သတ်မှတ် အံ့​ဩတံု့​လှယ်<br />‘ ​ေဟ့​ ​ေကာင် ..မရယ်နဲ့​..ငါ​ေြပာြပ (မင်း​ကိုတား​ြမစ်မှ ရမယ်) ချင်တာ မင်း​နဲ့​အရင်ဖလှယ်ရအုန်း​မှာ…’<br />သင် သ​ေဘာတူသည်ြဖစ်​ေစ သင်မြကည်ြဖူသည်ြဖစ်​ေစ တစ်တစ်ခွခွ<br />ဦး​ေဏှာက်ကိုသံုး​တာလား​ ဦး​ေဏှာက်ဆိုတဲ့​ လူ့​ခန္ဓာ အဖွဲ့​အစည်း​တခုရဲ့​ အပိုင်း​ကို ကွိ(ဒ်)<br />ဟံသာဝတီ၊​ သမိုင်း​ကို သမိုင်း​တင်​ေအာင် သမိုင်း​ေကျာ​ေနာ​ေကျသူ ကွိ(ဒ်)<br />ကိုယ်​ေတာ်​ေတာ် ညံ့​ပါတယ် သူငယ်ချင်း​ ကွိ(ဒ်)<br />ဒီအြဖစ်ဆိုး​ြကီး​ထဲ ဒိုင်ဗင်ထိုး​မချြဖစ်တာ အသိအမှတ်ြပုပါ ကွိ(ဒ်)<br />မင်း​ ကိုယ်ပိုင်ဖိနပ်ကို ချခင်း​ ဝတ်ဆင် လိုက်ပါ​ေတာ့​ ကွိ(ဒ်)<br />ဘာဆက်​ေြပာရမှန်း​မသိတဲ့​ ပလာ (​ေလဟာနယ်ဟာ..) ခင်ဗျား​ပါပဲ ကွိ(ဒ်)<br />ကွိ မှ ကွိ(ဒ်) ပါပဲ အဲဒါ​ေသချာတယ်<br />ကွိ(ဒ်) ။ ။<br /><br />ခင်​ေအာင်​ေအး​<br />၂၊​ ​ေဖ​ေဖာ်ဝါရီ၊​ ၂၀၁၀ ဘန်​ေကာက်စံ​ေတာ်ချိန် ၂၃း​၄၅ နာရီ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4314014133519129148-5395251519745268539?l=men-years-poetry.blogspot.com' alt='' /></div>ခင္ေအာင္ေအးhttp://www.blogger.com/profile/14475366742407016148noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4314014133519129148.post-24744326145200040282011-03-27T00:40:00.000+07:002011-03-27T02:11:55.875+07:00<span dir="ltr" id=":5z">ြပံုး​ြပီး​…<br />ကဗျာ​ေတွပဲ တပုဒ်ြပီး​တပုဒ် ဆင့်​ကာဆင့်​ကာ​ေရး​ချင်မိ<br />ကဗျာအ​ေြကာင်း​တခုခု ​ေြပာဘို့​ အြကပ်အတည်း​ြကံုတိုင်း​ြကံုတိုင်း​မှာ။ ။<br /><br />ခင်​ေအာင်​ေအး​<br />၁၅၊​ ​ေဖ​ေဖာ်ဝါရီ။ ၂၀၁၁ ဘန်​ေကာက် ၁၂း​၃၉ နာရီ<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4314014133519129148-2474432614520004028?l=men-years-poetry.blogspot.com' alt='' /></div>vizaarthttp://www.blogger.com/profile/04070286416713409693noreply@blogger.com1